ఓ చైత్రమాసపు రాతిరి

చాలా రోజుల తరువాత, నిన్న - ఎన్నో సార్లు చదివిన ఓ తెలుగు పుస్తకం మళ్ళీ తెరిచాను.

"అమృతం కురిసిన రాత్రి"

దేవరకొండ బాలగంగధర్ తిలక్🙏

అతనిపై ఓరేయి అమృతం కురిసెనట

అతడు అమరుడు అయ్యేంతగా, ధారగా కురిసిందిట...

అతని జన్మజన్మాల పుణ్యమా,

లేక గంగాధరుడనే పక్షపాతమా?

ఏల కురిసెను అమృతము అతనిపైన

మా జనన కాలాలు వేరు అయినా,

జన్మభూమి కూత వేటు దూరమే కదా !

మరి నాపై ఎప్పుడూ ఒక్క అమృతపు బిందువైనను ఎందుకు పడలేదో !

గతజన్మ పాపాలు తరగలేదా

మా మధ్య కాలాన, అమృతమును అసురులు అపహరించినారా?

లేక, ఒక చుక్క అయినను మిగల్చక సురులు తాగివేసినారా?

అసలు, ఎన్నో నెలల తరువాత,

ఈ మండుటెండల చైత్రమాసపు రాతిరిలో

ఎప్పటినుండో నన్ను వెలి వేస్తున్న ఈ తెలుగు అక్షరాల సమాహారాన్ని

బాహ్యంతర రణగొణ ధ్వనుల మధ్య

ఇప్పుడు ఎందుకు తెరిచాను?

ఆలోచిస్తే స్ఫురించింది ... నిన్న పున్నమి

కాల మహిమ, హమయ్య - నా తప్పు కాదు

 

మేడ మీదకి వెళ్ళి చూసా ...

ఆకాశంలో జాబిలి, పుడమిపై వెన్నల కురిపిస్తూ ...

హర హరా

నా నామమున గంగ లేదు 😀

ఓయ్

రేయి-పగలు నీతలపులు మనసుని చుట్టుముట్టి
అల్లరి చేస్తుంటే, మనసు గాలిలో తేలుతూ ఉంటుంది

ప్రతి క్షణం నీ రూపం కనులెదుట కదులుతూ ఉంటుంది
గాలి కదలిక సైతం నీ పిలుపులా వినిపిస్తుంది

ఇంటి ముందర పూల వనం, నీ నవ్వులా కనపడుతుంది
ఏ అందెల చప్పుడైనా నీ అడుగుల సవ్వడిలా మురిపిస్తుంది

నీ పలుకు మధుర స్వరంలా సాగుతుంది
నీతో గడిపే సమయం దృశ్య కావ్యమై మదిలో పదిలమవుతుంది

కోపం

ఏ ఆలోచనా లేని మనసులో
ఏ ఆలోచనా రానంతగా నిండిపోయావనే చిరు కోపంతో ...

చూడకే నన్నలా చినదానా
నే తేలిపోతానిలా గాలిలోన

సూర్యచంద్రులా కాంతులేమో ఆ కళ్ళలోన
మాటిమాటికి గుచుకుంటాయి నా గుండెలోన

ఎవరో

అలవో
చిలిపి తలపుల వలవో

కలత నిదురలో కరిగే కలవో
గుండె సడివో

కురిసే వర్షపు జడివో
సేద తీర్చు ఒడివో

తొలి సంధ్య మంచు తడివో
మలి సంధ్య చలి గాలి గిలివో

ఉరికేటి సెలయేటి వడివో
నాలో ఈ కొత్త ఒరవడివో

ఎవరో
నీవెవరో

రేపటి కోసం

మొన్న మొన్నటి దాకా పిల్ల వాగులా కదిలి
నిన్నటి వరకు మహోధృతమైన నదిలా ఉరకెలెత్తి
నేడు, ఘనీభవించి హిమఖండముగా మారిన నేను,
నిను చేరే రోజుకోసం ఎదురుచూస్తూ ...

నా లోకం

చెలీ,

ఏ వెలుగూ వెలుతురు ఇవ్వని
చిక్కని చీకటిలా కమ్ముకున్న ప్రేమ నీవు

అంధకారమే అయినా
అనిర్వచనీయమైన హాయి నీవు

అంతులేని ఈ చీకటి లోకంలో
ధగధగా మెరుస్తున్న అనంతమైన నల్లని తారలన్నీ
నీకు నేరాసిన ప్రేమలేఖలు
గాలి తెమ్మెరలన్నీ
నువ్వు నాకు చెప్పే ఊసులు

శబ్దం చేయని నీ ఊసులు
నాకు తప్ప ఎవరికీ వినిపించవు
చీకటి తెరపై నేరాసిన లేఖలు
నీకు తప్ప వేరొకరికి కనిపించవు


 

యుగం

క్షణాలు, నిమిషాలు, గంటలు

రోజులు, వారాలు, నెలలు

సంవత్సరాలు, దశాబ్దాలు, శతాబ్దాలంటూ

కాలాన్ని రకరకాలుగా లెక్కిస్తారు కానీ చెలీ,

యుగమొక్కటే నాకు అర్ధమయ్యే కాల ప్రమాణం.

నీ పిలుపుకై నేను నిరీక్షించే కాలంలో, 

అది అణువంత పరిమాణం.