సఖీ ...

నీకై నే సృష్టించిన నా ఊహా లోకంలో
కోయిలవై రాగాలు పలికించు

నీకై నే నిర్మించిన నా కలల సౌధంలో
కుసుమానివై సుగంధాలు వ్యాపించు

నీకై నే పాడుకునే పాటలో
రాగానివై మధురిమలు ఒలికించు

నీకై నే నాటిన ఆశల వనంలో
ఆమనివై చిగురులు పూయించు

నీకై నే నడిచి వచ్చు దారులలో
పిల్ల తెమ్మెరవై ఊసులు వినిపించు

నా జీవన యానంలో
బాసటవై అమృతాలు వర్షించు

భ్రాంతి

కొలను విరిసిన పద్మములని భ్రాంతి చెందినాను
తొలిసారి నీ కనులు చూసినపుడు

మబ్బువీడిన నెలవంక అని భ్రమపడినాను
తెరలు తొలగిన నీ మోము చూసినపుడు

నిన్ను చూసిన ఆ నిముషాన,
మేఘాలు మెరిసినట్టు, ఇంద్రధనుస్సు విరిసినట్టు
వసంతం వచ్చినట్టు, నా స్వాతంత్ర్యం పోయినట్టు...

నీ చూపుల గమ్మత్తులో నా దారి మరిచిపోయాను
నీ మాటల పరిమళాల మైమరిచిపోయాను

(దారి మరిచిపోయి ఎటో వెళ్ళిపోయిన నేను, ఇందాకే తిరిగి వచ్చాను)

చినుకు

నీ చినుకుల జడిలో తడిసిపోవాలని
ఆశగా మా వాకిట నిలుచుంటాను
నువ్వేమో మా ఇంటి సరిహద్దుల వరకే వర్షిస్తావు
ఏడడుగులు నడిచి వచ్చేలోగా వీధి చివరివరకు వెళ్ళిపోతావు

వడి వడిగా నడిచివచ్చి తల ఎత్తి చూస్తాను
నీ ఆఖరి చినుకైనా నా మీద వర్షిస్తావని
నా నుదుటిని చుంబిస్తావని

నింగిన కురిసి నేలరాలని చినుకవుతావు
రెప్పపాటు దూరంవరకు వచ్చి మాయమవుతావు
నన్ను నిరీక్షణలో ముంచిపోతావు

10/05/2010
11.15 PM

అమ్మ

అమ్మ
వంట ఇంటిలోన అమ్మ ఉంటుంది
ఎప్పుడూ ఎదో ఒకటి చేస్తూ ఉంటుంది

నిదుర లేచింది మొదలు
నిదుర పోయేంత వరకు
వంట ఇంటిపైనే ఆమె ధ్యాసంతా

ఉదయాన్నే ...
పాలు కాచాలంటుంది
కాఫీ కలపాలంటుంది
వంటింటికేసి వడివడిగా అడుగులేస్తుంది

వేడి వేడి దోశలు రెడీ అంటుంది
వాటికి కమ్మని చట్నీ జత చేస్తుంది

ఆపై,
ఘుమఘుమల వంటకాలు చేస్తుంది
తిన్నాక నిద్ర ముంచుకొస్తుంది

సంధ్య వేళ నిద్ర లేచేసరికి ...
వంట ఇంటిలోన అమ్మ ఉంటుంది
ఎదో ఒకటి చేస్తూ ఉంటుంది

కాసేపు కూర్చో అమ్మా అంటే,
పప్పు రుబ్బాలంటుంది, కూర తరగాలంటుంది
వంట చేయాలంటుంది, వంటింటిలోనే ఉండిపోతుంది

వంటచేసి ఎరుగదు ఏనాడు ఆమె చిన్ననాడు
ఆలోటు తీర్చేందుకే కాబోలు
వంటిల్లు విడిచిరాలేదు ఈనాడు

వంట ఇల్లు ఆమె సామ్రాజ్యము
వంట ఇల్లే ఆమె సర్వస్వము

వంట ఇంటిలోన అమ్మ ఉంటుంది
ఎప్పుడూ ఎదో ఒకటి చేస్తూ ఉంటుంది

స్మృతి

నా స్మృతి పధంలోని ప్రతి మలుపులో
నీవే ఎదురై, అడ్డుపడుతుంటావు
ఏ పనీ చేయనీకుండా అడ్డుకుంటావు

నీకిది భావ్యమా అని అడుగుతుంటే,
అదోలా చూస్తావు నా కళ్ళలోకి . . . .
నన్ను తోసివేస్తావు నీ జ్ఞాపకాల అగాధాలలోకి.

ఇట్లు,

నేను

(నీ జ్ఞాపకాల అగాధాల లోతుల నుంచి)

వానకి ఓ వందనం

రెండు రోజులుగా,

జోరు జోరుగా వాన - హొరు హొరున వాన

ఊరంతా వాగులయ్యేంతగా వాన

వరదలా ఉప్పొంగిన వాన

వానా వానా, ముంచెత్తే వానా

చినుకు పడితే చాలు చిత్తడైపోయే మా ఊరిలోన

చెలరేగిపోయాతావెందుకే వానా

నెలల తరబడి ముఖం చాటేస్తావే వానా

ఆకలి మంటలు రగిలిస్తావే వానా

జాలి లేదా నీకు వానా

వస్తేనేమో,

వాగు వంకలు నింపి, నదుల గట్లు తెంపి

ఊళ్ళే మింగేస్తావు వానా - అంత ఆకలా నీకు వానా

నువ్వు లేకుంటే, తినగ మెతుకుండదే వానా
నువ్వు వస్తే, అడుగు బయటపెట్టే వీలుండదే వానా
ఇలా, అతి చేస్తావెందుకే మతిలేని దానా

నీ రూపు నాజూకు వానా, కానీ

నీకు హృదయమే లేదు కాబోలు వానా

(ఇలా అన్నానని ఏమీ అనుకోకే వానా ... మరి నిన్నా, ఈరోజు ఏక ధాటిగా కురిసి, నువ్వు మమ్మల్ని బాగా ఇబ్బంది పెట్టావుగా, అందుకని కోపమొచ్చి అలా రాసాను.)

ఇట్లు,

నీ నేను

హైదరాబాద్

Aug 9th, 2008

ఏమి మాయ చేసావో ...

నా గుండె సవ్వడి
నాలోని అలజడి
మునుపెన్నడు లేదిది
నాకంతా వింతగా ఉన్నది

ఎప్పుడు తూరుపు తెలవారిందో
ఎప్పుడు ఆకాశం నల్లరంగు పులుముకుందో

పగలేదో, రేయేదో
తెలియకనే రోజు గడిచిపోతున్నది
ఏమి మాయ చేసావో ...

నిద్దురలో కలలా కమ్ముకుంటావు
పగలైతే అంతా నీవై కనపడతావు
కల ఏదో, నిజమేదో తెలియకుండా చేసావు
నీతలపుల చినుకులలో నన్ను తడిపివేసావు